¿Que é o mar? ¿Como se describe sen caer nos mesmos tópicos aburridos? Manuel Antonio, un dos mellores poetas que deu Galicia, conta que o mar adentro é unha illa de auga rodeada por todas partes de ceo ou de aire. O mar de Manuel Antonio está no ventre. O naufraxio, en terra… É existencial. A súa obra, no xermolo das vangardas, transpórtanos a un mundo surrealista, pero sinceiro, cheo de vida e, sen embargo, baleiro. Só un poeta (con todo o que o termo implica) podería transformar un espacio aberto e inmenso coma a alta mar en algo pechado. O sol sinte a súa angustia… Sobran estrelas… E o adeus das nubes é algo irremediable.

Consegue explica-la soidade cunha sensibilidade que contaxia. Tece a superposición de imaxes dun xeito impecable. A melancolía é reflexión, pero tamén utopía. Quizais sentirse triste sirva para, en apenas un intre, levar o mundo enteiro dentro, co sol e as estrelas, co mar… E cando, todo saia fóra, o que nos rodea estará contaxiado de nós, do noso espírito, da nosa congoxa… Quizais iso e nada máis é poesía…
 
Aínda moi novo, Manuel Antonio interesouse polas letras e a política. Comprometeuse coas loitas dos agricultores e co nacionalismo. Quixo alistarse na lexión estranxeira na Primeira Guerra Mundial, na Revolución Rusa e nas guerrillas sandinistas. Pero tódolos seus intentos fracasaron. “Son galego e poeta”, díxolle ós gardas franceses que o detiveron na fronteira, frustrando así o seu primeiro acercamento.
 
Naceu en Rianxo o 12 de xullo de 1900. Morreu na súa vila natal en 1930 por unha tuberculose.

'OS CÓBADOS NO VARANDAL'
 
...ATOPAMOS esta madrugada
...na gaiola do Mar
...unha illa perdida

...Armaremos de novo a gaiola
...Vai saír o Sol
improvisado e desourentado

...Xa temos tantas estrelas
e tantas lúas sumisas
que non caben no barco nin na noite

...Xuntaremos paxaros sin xeografía
pra xogar cas distanzas
das sáus aas amplexadoras

...E os adeuses das nubes
...mudos e irremediabes

...E armaremos unha rede de ronseles
pra recobrar as saudades
co seu viaxe feito
polos oucéanos do noso corazón.

A súa obra é breve. Especial mención merecen De Catro a Catro e Cos anacos do meu interior.

Nombre

Email

Sitio Web

Comentario

corto | largo

He leido y estoy de acuerdo con los Términos de uso.

Escribe los caracteres de la imagen

Nuevo Comentario